Hoe werkt een spleetlamponderzoek

1

Spleetlamponderzoek vindt plaats onder een microscoop die gekoppeld is aan een sterke verlichtingsbron. Door de gecreëerde spleetvormige lichtbundel wordt een optische doorsnede van het voorste oogsegment gemaakt. Hierdoor kunnen alle onderdelen van het oog individueel onderzocht worden. De segmenten van het oog die door de spleetlamp goed naar voren komen zijn: oogleden, conjunctiva, cornea, voorste oogkamer, lens, iris, pupil, voorste glasvochtmembraan en het glasvocht.

Naast de microscopische inspectie kan een ooginspectie ook uitwendig plaatsvinden met het blote oog, een vergrotende lens en focale belichting. Het voordeel van een spleetlamponderzoek is dat dit een veel accurater beeld geeft van het oog. Dit is dan ook de reden dat een spleetlamp een van de belangrijkste instrumenten is tijdens een standaard oogheelkundig onderzoek van de oogarts.

Werking spleetlamp

De werking van de spleetlamp is vrij simpel. Er wordt een felle lichtbundel geproduceerd, waarvan de invalshoek, de breedte, de hoogte en de intensiteit ingesteld kunnen worden. Daarnaast kan de vergroting van de biomicroscoop (10 tot 16×) worden ingesteld. Op deze manier wordt een sterk vergroot, stereoscopisch en driedimensionaal beeld verkregen.

Ook de lichtstraal van de spleetlamp kan ingesteld worden kan van een smalle bundel tot een volledige cirkel. Dit is afhankelijk van van de instelling. Door het instellen van de hoek, vergroting, hoogte en breedte van de bundel ontstaat er een gefocuste (smalle of bredere) parallelle lichtbundel. Het weefsel dat door een smalle bundel (maximale bundelhoogte, beperkte bundelbreedte) wordt belicht, noemt men de optische doorsnede (schijf of coupe, afhankelijk van de spleetbreedte), en vertegenwoordigt een ‘biopsie’ door de verschillende optische media heen, waardoor een nauwkeurige diepte-inschatting kan worden gemaakt.

Met een spleetlamp is het mogelijk om onderscheid te maken tussen de verschillende lagen van het hoornvlies. Hierdoor is het eenvoudig om bijvoorbeeld de optische dichtheid en andere structuurwijzigingen te lokaliseren. De vochtstraal kan op deze manier zeer nauwkeurig gelokaliseerd worden. Normaal gesproken is de voorkamer helder en optisch leeg, en zal de lichtbundel niet reflecteren.

Mochten er afwijking te zien zijn zoals een verhoogde eiwitinhoud of aanwezigheid van cellen, dan wordt de lichtbundel wel zichtbaar als een soort gloed of flikkering. Met normale belichting is vroegtijdig trauma vaak nog niet zichtbaar.

Hoe werkt een spleetlamp onderzoek?

Achter de spleetlamp staat een verstelbare stoel waar de patiënt kan gaan zitten. Om ervoor te zorgen dat er een stabiele positie wordt gecreëerd wordt de kin op een speciaal kinstuk van het apparaat gezet waardoor het voorhoofd tegen de hoofdsteun rust. De arts zal de kamer donker maken en bekijkt door de spleetlamp het oog van de patiënt. Het is mogelijk dat er fluoresceïne oogdruppels worden gebruikt om onder andere afwijkingen van het hoornvlies op te kunnen sporen.

Lees hieronder ervaringen, bevindingen en vraagstukken van anderen

Delen.

1 reactie

  1. Verhoeven on

    Er wordt tegenwoordig standaard ogen gedruppeld voor/door optometrist, maar voor het vaststellen van diagnose cataract is druppelen toch helemaal niet nodig!? Uw reactie?

Laat uw reactie achter en help andere bezoekers

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.